ZNALEZIENIE ODPOWIEDZI

Zawiera ono bowiem wątpliwy poznaw­czo moment wartościowania (tylko dzieła doskonałe są stylowe i tylko dzieła stylowe są doskonałe) oparty na koncepcji klasycznej normy (E. Gombrich), co znacznie ogranicza pole badań.Sądzę, że aby móc znaleźć odpowiedź na pytania Giediona, aby, z jednej strony, zrehabilitować „utylitarne budow­nictwo” nie uznawane tradycyjnie za architekturę oraz, z drugiej strony, zrehabilitować architekturę oficjalno-presti- żową, której awangarda XX wieku odmówiła wszelkich wartości, należy zmienić narzędzia badawcze. Istotnym, moim zdaniem, drogowskazem może być uwaga H. G. Eversa: „Wiek XIX nie zmienia stylu sztuki, a przekształca powierzchnię Ziemi. Dlatego choć krytyczno-stylistyczne badania architektury XIX wieku są możliwe, to przecież nie są one ważne, nie wnoszą nic nowego do problematyki.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, nazywam się Iwona Bieszczad i dekorowanie wnętrz to moja praca i pasja! Bloga prowadzę, aby dzielić się z Wami branżowymi ciekawostkami i moimi indywidualnymi pomysłami na wnętrza. Zapraszam do regularnego odwiedzania serwisu!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)