SUBIEKTYWIZM W TEORII ARCHITEKTURY XVIII WIEKU

W marcu 1752 roku ukazuje się w „Journal Economiąue” publikacja architekta Pierre de Vigny’ego, ucznia De Cotte’a (projekianta szpitala w Lille) zatytułowana Dissertation sur Tarchitecture. Autor znał architekturę Wschodu, gdyż w 1722 roku jeździł do Konstantynopola, by projektować pałac ambasadora. Poznał też współczesną architekturę angielską podczas podróży w 1740 roku. W swym artykule De Vigny twierdzi, podobnie jak Perrault, że to nie natura, lecz zwyczaje określiły smak artystyczny Grecji. Jeśli więc w późniejszych wiekach architekci nie odstępują od zasad klasycznego stylu, to albo brakuje im talentu, albo wolą być konformistami ze względu na mecenasa. W ten sposób stają się niewolniczymi naśladowcami antycznych budowli. De Vigny pisze pozytywnie o architekturze gotyckiej, uka­zując błędy współczesnej architektury sakralnej. Uważa, że współcześni architekci podziwiają gotyk, ale wstydzą się go naśladować kanon klasyczny skutecznie ogranicza ich wyobraźnię.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, nazywam się Iwona Bieszczad i dekorowanie wnętrz to moja praca i pasja! Bloga prowadzę, aby dzielić się z Wami branżowymi ciekawostkami i moimi indywidualnymi pomysłami na wnętrza. Zapraszam do regularnego odwiedzania serwisu!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)