OPRÓCZ NURTU

Ale oprócz tego nurtu, w tej samej Francji, wciąż żywe jest zamiłowanie do klasycznych porządków, do monumental­ności i patosu, charakterystycznych dla klasycyzującego baroku. Konkurs na fasadę kościoła St. Sulpice w Paryżu w 1726 roku i wybranie kolumnowej, zaledwie poprawnej fasady Servandoniego, nie zaś typowo rokokowej, malar­skiej fasady Meissoniera jest niemal symbolem tego roz­łamu w ówczesnej architekturze francuskiej na nurt emocjo­nalny i racjonalny. W szerszej, europejskiej, skali to współ­istnienie dwu nurtów widać z jednej strony w kontynuacji skrajnie emocjonalnych rozwiązań w architekturze sakral­nej: w pracach Borrominiego, Guariniego w Piemoncie, w twórczości Dientzenhofferów w Austrii, Czechach połud­niowych Niemczech, na Śląsku i zadziwiających dziełach Santiniego-Aichela w Czechach, z drugiej zaś we wzrasta­jącej popularności form palladiańskich w Holandii i Anglii, północnych Niemczech, Polsce i Rosji.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, nazywam się Iwona Bieszczad i dekorowanie wnętrz to moja praca i pasja! Bloga prowadzę, aby dzielić się z Wami branżowymi ciekawostkami i moimi indywidualnymi pomysłami na wnętrza. Zapraszam do regularnego odwiedzania serwisu!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)