ARCHITEKTURA W KRĘGU POSTAWY

Konieczność zbudowania odpornego na ogień i przestronnego budynku fabrycznego skierowała myśli architektów ku zastosowaniu żelaza i żelbetu. Ale ta wynalazczość jest dość ograniczona. Konstrukcje szkieletowe końca XVIII i całego XIX wieku są kontynuacją szkieletowych konstrukcji drewnianych opartych na zasadzie słup—belka, jedynie wyrażone w nowym materiale. Dopiero P. L. Nervi wykazał ograniczo­ność i nienaturalność tych konstrukcji wówczas, gdy uży­wamy żelbetu. Na formę zwraca się tu minimalną uwagę. Jest ona najprostszą obudową funkcji, wynika jakby przy­padkowo, a nie z przemyśleń i wyboru spośród różnych możliwości ukształtowań. „Nie znamy form — mówił L. Mies van der Rohe — znamy jedynie problemy budowlane.”Architektura w kręgu postawy racjonalistycznej jest w dziedzinie formy zachowawcza, wyraża „pragnienie jedno­stajnego trwania”. Architekt powiela rozwiązanie, jeśli tylko można funkcję, bez uszczerbku dla niej, wpisać w to rozwią­zanie. Racjonalista nie szuka nowego, jeśli to, co jest, dobrze spełnia swoje zadanie.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, nazywam się Iwona Bieszczad i dekorowanie wnętrz to moja praca i pasja! Bloga prowadzę, aby dzielić się z Wami branżowymi ciekawostkami i moimi indywidualnymi pomysłami na wnętrza. Zapraszam do regularnego odwiedzania serwisu!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)