W BADANIACH ARCHITEKTURY

By | Sierpień 4, 2016

W badaniach architektury najnowszej nawiązuje się na ogół do definicji N. Pevsnera z 1961 roku: „Historycyzm jest tendencją, która do tego stopnia wyraża się wiarą w potęgę historii, że oryginalne działanie zostaje zdławione i zastąpio­ne postępowaniem inspirowanym precedensowym przypad­kiem z jakiejś określonej epoki.”W 1963 roku Pevsner nieco złagodził swe stanowisko określając historyzm jako „postawę, dla której badanie i wy­korzystanie historii jest bardziej istotne niż odkrywanie i roz­wijanie nowych systemów, nowych form własnej epoki”Sądzę jednak, że to nie definicje Pevsnera odegrały głów­ną rolę w utrwaleniu pejoratywnego pojęcia historyzmu, ale przede wszystkim krytyczna ocena dorobku XIX wieku przedstawiona w 1941 roku w sugestywnej pracy S. Giediona Time, Space and Architecture, która dzięki wielu wydaniom zyskała ogromną popularność. To stanowisko wobec XIX wieku zostało w 1942 roku wzmocnione, również bardzo popularną, pracą N. Pevsnera Outline of European Architec­ture.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *