Według Krakowskiego historyzm winien być rozumiany „jak najbardziej szeroko, już nie jako kierunek czy tenden­cja w architekturze o wyraźnym rodowodzie romantycznym, ale jako pewna teoretyczna zasada metodologiczna, będąca przejawem myślenia historycznego, ujmująca wszystkie zja­wiska życia społecznego i humanistycznej rzeczywistości, ich tendencje rozwojowe w aspekcie procesów dziejowych, z położeniem szczególnego nacisku na genezę historyczną”Cytuję P. Krakowskiego, ponieważ podzielam jego po­gląd, że historyzm jest pojęciem szerszym, określającym całą epokę. Jest to, zgodnie z definicją Meineckego, światopogląd epoki. Eklektyzm zaś to zespół cech formalnych charaktery­zujących dzieła lub postawy twórców, wyraz artystyczny epoki opanowanej przez historyzm.