„Równowaga, która opuściła życie ludzkie wraz z nadejściem rewolucji przemysłowej, nie została przywrócona do dnia dzisiejszego. Zniszczenie we­wnętrznego spokoju i bezpieczeństwa człowieka to najbar­dziej uderzający skutek rewolucji przemysłowej.” W połowie XVIII wieku szybko poczęły zmieniać się w Europie stosunki między człowiekiem a środowiskiem, które utrwalone przez wieki i dziesiątki pokoleń, nadawały trwa­łość i oparcie psychiczne jednostce. Ten stan trwałości oddziaływał na te czyn­niki, które stanowiły o treści pracy twórczej, a zmiany formy nie następowały jak zmiany mody, ale poprzez głębo­kie i powolne przekształcenia duchowej struktury ludzi.